Nielegalne gry hazardowe

Działalność w zakresie gier hazardowych podlega w Rzeczypospolitej Polskiej reglamentacji w drodze konieczności uzyskania zezwolenia lub koncesji w myśl przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. W razie prowadzenia lub organizowania takiej działalności bez spełnienia powyższych warunków, narażamy się na odpowiedzialność karną z art. 107 kodeksu karno skarbowego.

Art.  107.  [Nielegalne gry hazardowe]

§  1.  Kto wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia urządza lub prowadzi gry hazardowe,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie.

§  2.  Kto na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczy w zagranicznej grze hazardowej,

podlega karze grzywny do 120 stawek dziennych.

§  3.  Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu zabronionego określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z organizowania zbiorowego uczestnictwa w grze hazardowej,

podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.

§  4.  W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2

podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Jak łatwo można zauważyć, w przypadkach łagodniej penalizowanych, a skodyfikowanych w ustępach 2 i 4, przewidzianą karą jest kara grzywny. Przypadki karanej surowiej, czyli urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych, w tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej karane są grzywną, pozbawieniem wolności lub obydwoma tymi karami łącznie.

Omawiane przestępstwo jest przestępstwem powszechnym, mogącym być popełnionym w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym. Działaniem penalizowanym przez ustawodawcę jest zaś urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. W związku z brakiem ustawowego doprecyzowania pojęć „urządzania gier hazardowych” i „prowadzenia gier hazardowych”, w celu ich ilustracji sięgnąć należy do dorobku doktryny i orzecznictwa.

W mojej ocenie najtrafniejsze (a zarazem najbardziej przejrzyste) zestawienie znaczeń obu pojęć przedstawione zostało w komentarzu do kodeksu karnego skarbowego autorstwa prof. Tomasza Grzegorczyka, który wskazuje na rozbieżności doktrynalne między dwoma omawianymi pojęciami. Jedni autorzy uważają, że „urządzenie” gier hazardowych jest pojęciem węższym od ich „prowadzenia”, zaś inni wyrażają przeciwne stanowisko. Punktem wspólnym dla obu stanowisk jest jednak kwestia rozbieżności między tymi dwoma pojęciami. Wydaje się, iż zarówno znaczeniowo, jak i doktrynalnie, za szersze pojęcie uznać należy urządzanie gier i zakładów. Dla potrzeb nomenklatury niniejszego artykułu, przyjmę taki pogląd.

Urządzanie gier i zakładów to czynności, których może dokonać określony podmiot uprawniony do uzyskania wymaganego prawem zezwolenia na urządzanie gier lub zakładów lub na ich prowadzenie, ustalenia ich regulaminu, określenia wygranych, terminu i miejsca gry lub zakładu, stworzenia zestawu praw i reguł rządzących grą i jej uczestnikami itp.

Prowadzenie gier lub zakładów hazardowych jest ściśle związane z samym ich funkcjonowaniem. Bierzemy tu pod uwagę więc takie czynności jak techniczna obsługa urządzeń służących do gry, przestrzegania zasad ich organizacji, pobieranie opłat i wypłatę wygranych itp.

Podkreślić trzeba, iż dla zrealizowania znamion przestępstwa skodyfikowanego we wskazanym artykule konieczne jest dokonanie czynności związanych z przynajmniej jednym ze zorganizowanych pojęć. Należy zatem zadać sobie pytanie, czy zarzucany czyn wpisuje się w urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych.

W praktyce spotkać się można z praktyką organów skarbowych polegającą na kierowaniu aktu oskarżenia do sądu niezależnie od tego, czy faktycznie spełnione zostały przesłanki ustawowe.

Nie sposób ukryć, iż opisany w § 3 omawianego przepisu czyn, polegający na działaniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej jest objęty większą sankcją karną, gdyż nie występuje tu ograniczenie pozbawienia wolności do lat 3.

W tym celu wskazać należy, iż korzyścią majątkową jest, zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego działanie zmierzające do zwiększenia aktywów bądź zmniejszenia pasywów. Mówimy tu zatem o takim działaniu, które ma na celu np. nabycie składników majątku, bądź np. zmniejszenie wysokości należnych danin publicznoprawnych. Dla spełnienia znamion przepisu obojętne jest to, czy faktycznie doszło do opisanych powyżej czynności, istotne jest to czy działanie zostało w tym celu podjęte.

W rozumieniu kodeksu karnego skarbowego wypadek mniejszej wagi jest to czyn zabroniony jako wykroczenie skarbowe, które w konkretnej sprawie, ze względu na jej szczególne okoliczności  zawiera niski stopień społecznej szkodliwości czynu, w szczególności gdy uszczuplona lub narażona na uszczuplenie należność publicznoprawna nie przekracza pięciokrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia w czasie jego popełnienia., a sposób i okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie wskazują na rażące lekceważenie przez sprawcę porządku finansowoprawnego lub reguł ostrożności wymaganych w danych okolicznościach, albo sprawca dopuszczający się czynu zabronionego, którego przedmiot nie przekracza kwoty małej wartości, czyni to z pobudek zasługujących na uwzględnienie.

Problematyka kwestii nielegalnych gier hazardowych prowadzi do wniosku, iż w związku z dużym polem do interpretacji omawianego przepisu, w sprawach tego typu występuje duże pole do działania po stronie obrońcy, którego zadaniem w każdym wypadku jest przedstawić działanie klienta w sposób możliwie dla niego najkorzystniejszy.

Adwokat Marcin Smyczek

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *